Ndërhyrja artistike “from MINISTRIA E KULTURËS, RINISË DHE SPORTIT to MINISTRIA E KUTURUSË, PARTISË DHE SHORTIT” paraqet një akt proteste ndaj arbitraritetit institucional lidhur me trajtimin e artit dhe kulturës si mjete pushteti.
Kjo situatë e konsideron artin si privilegj të një rrethi të ngushtë partiak dhe, për më tepër, si një “lojë fati” me rezultate të paracaktuara.
Kjo ndërhyrje në tabelën e objektit të Ministrisë së Kulturës dhe Turizmit (ish-Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit) ngre pyetje të rëndësishme rreth funksionit të këtij institucioni dhe gjuhës së pushtetit.
Vendimmarrjet e paqarta, mungesa e transparencës dhe kritereve të paqarta e dëmtojnë vlerën artistike, ndërsa meritokracia mbetet nën hije të premtimeve institucionale.
Mbështetja përmes thirrjeve publike duket më shumë si një çështje e interesave partiake dhe e shortit politik sesa një vlerësim i vërtetë i cilësisë së projekteve kulturore.
Artistët dhe organizatat kulturore shpesh pyesin veten nëse kanë aplikuar për të krijuar vepra arti dhe zbatuar projekte kulturore, apo thjesht për të fituar në një lotari partiake-politike.
Mbështetja publike duhet të financojë krijimtarinë, të sigurojë pluralizmin kulturor dhe të njohë rëndësinë e artit në shoqëri, e jo të krijojë varësi institucionale dhe mekanizma disiplinimi për krijuesit.
Kur financimi kthehet në një mjet kontrolli, autonomia artistike zëvendësohet nga bindja dhe kritika, dhe krijimi bëhet i kushtëzuar nga afërsia me pushtetin. “MINISTRIA E KUTURUSË, PARTISË DHE SHORTIT” e zhvendos vëmendjen nga emërtimi zyrtar te mënyra si pushteti vepron mbi artin dhe kulturën.
Kjo metaforë artistike demaskon rrezikun e instrumentalizimit të kulturës nga interesat partiake dhe shndërrimin e financimit publik në një mekanizëm që përcakton se kush mbështetet, kush përjashtohet dhe kush nënshtrohet.
Burimi origjinal i informacionit: telegrafi .com
