Politika e re amerikane kërkon më shumë nga Ballkani Perëndimor dhe premton më pak nga vetja.
Ajo zhvendos fokusin te bashkëpunimi ekonomik, duke lënë në plan të dytë rolin tradicional politik dhe të sigurisë.
Në një rajon me institucione të brishta dhe tensione të hapura, kjo qasje nuk është pa rrezik.
Bashkëpunëtorja e Institutit Amerikan të Ndërmarrjeve, Heather Conley, veçon Bosnje e Hercegovinën dhe Kosovën si vendet më të cenueshme për shkak të strukturës së fragmentuar shtetërore dhe mosmarrëveshjeve të vazhdueshme me Serbinë.
Departamenti amerikan i Shtetit publikoi nga fundi i majit një raport të ri për politikën e SHBA-së në Ballkanin Perëndimor, duke theksuar që angazhimi i SHBA-së do të fokusohet më shumë në stabilitet dhe partneritete me përfitim të ndërsjellë.
Ajo që vihet re është se qasja amerikane tani dallon qartë nga politika e viteve ’90.
Vedran Xhihiq, ligjërues në Fakultetin e Shkencave Politike në Universitetin e Vjenës, thotë se raporti Kosovë-Serbi është një çështje politike dhe të pazgjidhur, për të cilën qasja e re amerikane nuk është e mjaftueshme.
Montgomery argumenton se Kosova dhe vendet fqinje duhet të forcojnë rolin e tyre si partnerë të besueshëm politikë dhe ekonomikë.
Në linjë të ngjashme, sugjeron që aleatët rajonalë të NATO-s – Shqipëria, Maqedonia e Veriut, Kroacia – të lobojnë për ruajtjen e rolit amerikan në Ballkan.
Kështu, vëzhguesit mbërrijnë te një pikë e përbashkët: çdo hap prapa i SHBA-së krijon hapësirë që mund të mbushet nga pasiguria ose nga ndikimi i aktorëve konkurrues.
Ndaj, një qasje pragmatike dhe e balancuar është kyç për të shmangur përshkallëzimin e rreziqeve në një rajon ende të brishtë.
Burimi origjinal i informacionit: zeri.info
