Ukraina mund ta vazhdojë luftën edhe për shumë muaj, madje edhe për vite, pa paketa të reja të mëdha të ndihmës nga SHBA.
Mirëpo, humbja e qasjes në inteligjencën amerikane, komunikimet satelitore dhe furnizimet me armë kritike do ta vështirësonte ndjeshëm luftën, pothuajse menjëherë.
Sfidat kryesore janë nëse Evropa dhe Ukraina mund ta financojnë dhe pajisin një mbrojtje afatgjatë dhe nëse ato mund t’i zëvendësojnë kapacitetet që janë kryesisht nën kontrollin e Shteteve të Bashkuara.
Nënkuptimi i luftës “pa SHBA-në” është se ndërprerja e granteve të reja amerikane është forma më e kufizuar e ndërprerjes së ndihmës, e cila nuk përjashton domosdoshmërisht dërgesat sipas kontratave të mëparshme, blerjet evropiane nga prodhuesit amerikanë apo qasjen në shërbimet e inteligjencës dhe komunikimit.
Një tërheqje më e gjerë mund t’i pengonte këto blerje dhe transferime, duke kufizuar mirëmbajtjen, pjesët rezervë, mbështetjen softuerike dhe municionet precize.
Një ndërprerje e plotë do të ndalonte gjithashtu shkëmbimin e inteligjencës dhe qasjen në kapacitetet e komunikimit ushtarak që kontrollohen nga SHBA.
Ky dallim është i rëndësishëm, sepse një qeveri mund ta zëvendësojë më lehtë një burim financimi sesa një sistem të specializuar për përgjimin e raketave.
Paratë evropiane mund të përdoren për të paguar pajisjet amerikane vetëm nëse Uashingtoni vazhdon të lejojë furnizimin me to.
Prandaj, perspektivat e Ukrainës nuk mund të maten vetëm duke u bazuar në një shifër të vetme të ndihmës amerikane.
Një nga pyetjet më të rëndësishme është se cilat kapacitete do të zhdukeshin, sa shpejt do të ndjehej humbja e tyre dhe nëse ekzistojnë alternativa zëvendësuese.
Sa e ka mbuluar Evropa mungesën e financimit?
Administrata Trump ndaloi njoftimin e paketave të mëdha të reja të ndihmës në fillim të vitit 2025.
Një pjesë e pajisjeve të blera gjatë administratës Biden ka vazhduar të mbërrijë në Ukrainë, megjithatë këto dërgesa janë zvogëluar me përfundimin e kontratave.
Sipas të dhënave të Institutit Kiel, mbështetja kumulative amerikane nga viti 2022 ka arritur të paktën në 131.5 miliardë dollarë, duke përfshirë ndihmën ushtarake, financiare dhe humanitare.
Vendet dhe institucionet e Bashkimit Evropian kanë kontribuar me të paktën 228.5 miliardë dollarë, ndërsa Mbretëria e Bashkuar dhe Norvegjia kanë ofruar mbështetje shtesë jashtë bllokut.
Këto shifra tregojnë se Ukraina ka edhe mbështetës të tjerë të rëndësishëm, por ato nuk dëshmojnë se çdo funksion ushtarak amerikan është zëvendësuar.
Ndihma buxhetore evropiane ndihmon që shteti ukrainas të vazhdojë funksionimin.
Dërgesat evropiane të armëve dhe zgjerimi i industrisë ukrainase të mbrojtjes gjithashtu e zvogëlojnë rëndësinë e granteve të reja amerikane.
Megjithatë, kush paguan për një armë dhe kush e kontrollon mundësinë e furnizimit me të janë dy çështje të ndryshme.
Transferimi i pajisjeve me origjinë amerikane mund të kërkojë ende miratimin e SHBA-së, duke i dhënë Uashingtonit ndikim mbi furnizimet që financohen nga aleatët e tij.
Raketat përgjuese të sistemit Patriot janë ndër furnizimet amerikane më të vështira për t’u zëvendësuar.
Ukraina është përballur vazhdimisht me mungesa të mëdha, ndërsa Evropa nuk ka alternativa lehtësisht të disponueshme me të njëjtin kapacitet dhe në sasinë e nevojshme.
Mungesa e raketave përgjuese i ekspozon qytetet, infrastrukturën dhe objektivat ushtarake ndaj dëmeve më të mëdha.
Ajo mund të sjellë edhe kosto ekonomike dhe të rrisë presionin ndaj civilëve për t’u larguar nga vendbanimet e tyre, edhe kur trupat vazhdojnë të mbajnë pozicionet mbrojtëse. “Dërgesat e raketave përgjuese për të na mbrojtur nga raketat balistike ruse vazhdojnë të vonohen”, ka deklaruar presidenti Volodymyr Zelensky.
Një tjetër aspekt i rëndësishëm është se Ukraina mbështetet shumë në lidhjen e ofruar nga Starlink dhe në shërbimin ushtarak Starshield, të kontrolluar nga SHBA-ja, për komunikime dhe operacione.
Sipas raportimeve ukrainase të cituara nga CNN, kufizimet që ndikuan në përdorimin me shpejtësi të lartë i kanë penguar dronët përgjues dhe misione të tjera.
Humbja ose kufizimi i shërbimeve të komunikimit mund të pengojë koordinimin dhe pjesë të operacioneve ukrainase me dronë.
Një ndërprerje e pjesshme, kufizimi i shpejtësisë dhe mbyllja e plotë në shkallë kombëtare do të kishin pasoja të ndryshme.
Elon Musk ka pretenduar se, pa Starlink-un, “vija e frontit ukrainas do të shembej menjëherë”.
Mirëmbajtja e pajisjeve perëndimore, përfshirë aeroplanët dhe sistemet e tjera ushtarake, varet gjithashtu nga pjesët rezervë, mirëmbajtja, softuerët dhe municionet e përshtatshme.
Një ndërprerje e furnizimeve mund ta zvogëlojë gradualisht efektivitetin e tyre, ndërsa rezervat shpenzohen dhe pajisjet kanë nevojë për mbështetje teknike.
Ukraina ka zgjeruar ndjeshëm prodhimin vendas të dronëve, përfshirë sistemet FPV dhe armët me rreze më të gjatë veprimi që përdoren kundër objektivave ruse të energjisë dhe logjistikës.
Këto përpjekje i përmirësojnë mundësitë për të mbajtur një fushatë mbrojtëse afatgjatë.
Megjithatë, ajo do të përballej me rreziqe më të mëdha nëse sistemet amerikane të paralajmërimit, raketat përgjuese dhe mbështetja teknike do të zhdukeshin njëkohësisht.
Një tërheqje e plotë amerikane do ta rriste rrezikun e depërtimeve lokale të forcave ruse dhe do ta detyronte Ukrainën të tërhiqej nga disa pozita.
Megjithatë, kjo nuk do të dëshmonte automatikisht se Rusia mund t’i shndërronte këto përparime në një fitore të shpejtë përgjatë gjithë frontit.
Rusia ende duhet të sigurojë trupa, pajisje, municione dhe logjistikë për operacionet e saj sulmuese, dhe përparimet ruse kanë pasur kosto të larta.
Ekuilibri varet nga aftësia e secilës palë për të mbajtur forca efektive dhe nga madhësia e popullsisë së saj.
Ukraina ka nevojë për personel të mjaftueshëm për të mbajtur pozicionet, për të zëvendësuar humbjet dhe për të ruajtur kapacitetet e forcave të saj me kalimin e kohës.
Vetëm dërgesat e armëve nuk mund ta përmbushin këtë nevojë.
Rusia ka një bazë më të madhe të popullsisë, megjithatë, humbjet dhe vështirësitë në rekrutim i kushtojnë gjithashtu.
Pesë zhvillime do të ishin më domethënëse se çdo afat i parashikuar për kolapsin: dërgesat reale të raketave përgjuese; vazhdimësia e qasjes në inteligjencë dhe komunikime satelitore; municionet që mbërrijnë te njësitë ushtarake; rekrutimi dhe mbajtja e personelit; si dhe mbështetja e qëndrueshme buxhetore evropiane.
Ukraina mund ta vazhdojë luftën për një periudhë të gjatë pa grante të mëdha të reja amerikane, nëse Evropa vazhdon t’i sigurojë para dhe armë.
Por një ndërprerje e plotë e inteligjencës amerikane, qasjes në komunikime dhe furnizimeve ushtarake kritike do ta bënte rezistencën më të kushtueshme dhe më pak efektive brenda një kohe shumë më të shkurtër.
