Cristiano Ronaldo ka njoftuar zyrtarisht se po largohet nga Kombëtarja e Portugalisë, duke përmbyllur një kapitull historik që zgjati plot 23 vjet.
Ylli portugez e bëri të ditur këtë vendim përmes një komunikate emocionuese në rrjetet sociale, ku konfirmoi se ka ardhur koha për t’i dorëzuar fanellën me numrin shtatë gjeneratës së ardhshme.
Ronaldo debutoi me Kombëtaren në gusht të vitit 2003 dhe gjatë kësaj periudhe u bë golashënuesi më i mirë në historinë e kombëtares, duke lënë gjurmë të pashlyeshme në futbollin ndërkombëtar. “Ka ardhur dita për ta kthyer fanellën me numrin shtatë të Kombëtares, që i përket të gjithë neve.
Nuk e kam ndier kurrë se ajo ishte vetëm imja, por për 23 vjet pata privilegjin dhe përgjegjësinë ta vishja, ta mbroja dhe ta merrja me vete në stadiumet e mbarë botës.
Sot ka ardhur momenti për t’ia dorëzuar të ardhmes.” Ai vazhdoi duke thënë: “Nuk ishte një vendim i lehtë, sepse ka vendime që nuk merren vetëm me mendje, por edhe me zemër.
Përfundon një rrugëtim që nisi në gusht të vitit 2003 dhe që ma ndryshoi jetën përgjithmonë.
Kur shikoj prapa dhe mendoj për gjithçka që përjetova me Kombëtaren, nuk shoh vetëm ndeshje, gola, rekorde apo trofe.” “Shoh njerëz.
Shoh emigrantë që, për 90 minuta, e ndienin Portugalinë pak më afër.
Shoh miliona portugezë, të cilët nuk i kam njohur kurrë personalisht, por që u bënë pjesë e jetës sime.
Sepse, në fund të fundit, futbolli është shumë më tepër sesa një lojë.
Futbolli janë njerëzit.” “Gjatë gjithë karrierës sime me Kombëtaren, kam përpjekur t’i tejkaloj kufijtë e mi.
Kam dashur të fitoj, të jem më i miri, të bëj histori.
Gjithmonë kam qenë kërkues ndaj vetes.
Gjithmonë kam dashur më shumë, gjithmonë kam besuar se mund të arrinim edhe më larg dhe kam dhënë gjithçka që kisha për këtë fanellë.” Ronaldo gjithashtu theksoi se: “Ka pasur pasdite dhe mbrëmje të përsosura, ka pasur fitore që nuk do t’i harroj kurrë, por edhe humbje që ende sot e kam të vështirë t’i kujtoj.
Kam gabuar gjithashtu, kam vuajtur.
Ka pasur momente kur nuk kam qenë në gjendje t’u jepja portugezëve atë që dëshironin aq shumë.
Por nuk jam dorëzuar kurrë dhe, mbi të gjitha, nuk kam reshtur kurrë së ndieri krenari për përfaqësimin e Portugalisë.” Ai përfundoi me fjalë të ngrohta për bashkëlojtarët e tij dhe për të gjithë ata që e kanë mbështetur: “Faleminderit për çdo vrapim, çdo përqafim, çdo diskutim, çdo heshtje para se të dilnim në fushë, për çdo fitore që e festuam së bashku dhe për çdo humbje që na bëri më të fortë.
Pata privilegjin të isha kapiteni juaj, por asnjë kapiten nuk ecën i vetëm dhe ju jeni pjesë e historisë sime.” “Dhe ju, portugezë, të gjithë ju, portugezët e shpërndarë në mbarë botën, dua t’ju them edhe një gjë të fundit.
Ekziston një pamje që do ta mbaj gjithmonë me vete: momenti kur fillon himni kombëtar.” “Portugali, kjo është ndjenja që do ta mbaj me vete për pjesën tjetër të jetës sime.
Sot përfundon rrugëtimi im në fushë me Kombëtaren.
Largohem me kokën lart, krenar për rrugën që kam bërë dhe me bindjen se i kam dhënë gjithçka që kisha Portugalisë.” “Faleminderit për këta 23 vjet.
Faleminderit që besuat tek unë.
Faleminderit që më lejuat të jetoj një ëndërr që nisi kur isha vetëm një fëmijë, duke vrapuar pas një topi në fushë.
Fanella me numrin shtatë mbetet.
Krenaria që e kam veshur do të jetë imja përgjithmonë.
Portugalia do të jetë gjithmonë brenda meje.”
